การรอความหวังจากใครบางคน…..ทำไมถึงรอมัน...ทั้งๆที่อาจจะไม่ได้รับเลยก็ได้

แต่ละวันที่รอมันอาจะเจ็บปวด...สิ้นหวัง...ท้อแท้...แต่บางที่มันก็มีบางสิ่งที่ช่วยให้เรายืนหยัดไปได้...

อย่างนี้ละมั้งที่เรียกว่า...หวังลมๆแล้งๆ...

และในทางกลับกัน

ถ้าการให้ความหวังกับใครบางคน....ทั้งๆที่เค้ารอเราไม่ว่าจะนานกี่ปี...เค้าก็รอได้..ไม่ว่าเราจะเสียใจกับอะไรมา..เค้าก็จะคอยเราอยู่เคียงข้างเราเสมอ...และนี่ก็อาจรียกว่า...หวังลมๆแล้งๆ..

และถึงตอนนี้...

เราได้รับมันทั้งสองอย่าง...มันจะดีมั้ยที่เราไม่เลือกเอาเลยซักทาง...

ทั้งที่รู้ว่าทั้งคนที่รออย่างเรากับเค้ามันกำลังเจ็บปวดไปพร้อมๆกัน..

…………………………

และมีสิ่งหนึ่งที่ช่วยตัดสินใจว่าเราจะเลือกใคร...

ระหว่าง...คนที่เรารอ

....กับคนที่รอเรา..